Wat een uitzicht.
Verreweg het beste en mooiste uitzicht dat ik tot dusver heb mogen aanschouwen. En ik heb in mijn leven heel wat berglandschappen mogen bewonderen.
Wanneer je mijn Instagram-profiel zou vinden, zou je daar een glimp van kunnen opvangen. Ik hou van reizen en deel mijn avonturen graag met iedereen die daarvan wil meegenieten. Dit avontuur plaats ik echter niet als fotoreportage op mijn socials. Dit avontuur blijft buiten beeld. Geen fotoreportage, geen zorgvuldig gekozen kiekjes. Dit avontuur behoeft namelijk geen pottenkijkers. (Ja, dat laatste woord heeft een dubbelzinnige betekenis.)
Trouwens, als ik op mijn profiel zou delen wat mijn ogen nu zien, zou ik waarschijnlijk meteen geflagd worden. Nee, deze beelden bewaar ik voor mezelf. Ik sla ze op in het ondeugende hoekje van mijn brein om er later, in alle rust en privacy, naar terug te kunnen grijpen.

Met mijn handen op haar glooiende landschap probeer ik alles in me op te nemen wat zich voor me afspeelt. Terwijl ik het beeld op mijn hersenschijf probeer vast te leggen, vergeet ik even mijn eigen bewegingen te sturen. Ze merkt dat ik stilval en duwt haar billen gretig naar achteren.
Een duidelijk signaal.
Ze brengt me terug naar het hier en nu. Dagdromen doe je later maar, lijkt ze met haar lichaamstaal te zeggen.
Ik doorbreek de trance waarin ik mezelf heb laten wegzakken en pak het ritme weer op. Ze reageert gewillig en samen vinden we een perfecte balans tussen stoten en laten glijden.
Waar de heuvellandschappen die ik eerder aanschouwde onbewogen hun indruk op me achterlieten, deinen de heuvels die haar billen vormen op een aangenaam tempo heen en weer. Ik kijk omlaag en zie, via het dal van mijn borsten, de voorbinddildo glinsteren van haar vocht voordat ze hem weer in zich laat verdwijnen.
Ze geniet.
Ik zie het. Ik hoor het. Hmm, ik ruik het.
En hoewel deze verwennerij op het eerste gezicht eenzijdig lijkt, voel ik dat ik zelf ook nat ben. Iedere keer dat ze haar billen naar achteren duwt en ik dieper in haar kom, voel ik de stof van mijn tuigje tegen mijn kut plakken. Een orgasme zal aan mijn kant waarschijnlijk uitblijven, maar mijn eigen climax is op dit moment niet belangrijk.
Ik geniet ervan dat zij geniet.
Haar gekromde rug, haar prachtige billen en de geluidjes die ze over haar lippen laat ontsnappen, zijn zo opwindend dat mijn tepels fier naar voren steken.
De aanblik van haar lichaam maakt me roekelozer dan ik had verwacht. Voor ik het goed en wel besef, heb ik mijn vlakke hand op haar rechterbil laten landen.
Ze lijkt er niet van te schrikken. Toch blijft een uitbundige reactie uit. Opeens ben ik minder zeker van mezelf. Was dit te veel?
Om te voorkomen dat ik impulsief nog een tik uitdeel, klem ik mijn handen om de plek waar haar bovenlijf en bovenbenen een knik maken. Ik trek haar stevig naar me toe en geef haar vervolgens weer de vrijheid.
Repetitio est mater studiorum. Herhaling is de moeder van de studie.
Binnenhalen. Laten vieren.
Binnenhalen. Laten vieren.
Als golven die op de rotsen uiteenslaan en zich daarna weer naar de zee terugtrekken. Een voortdurend komen en gaan. De perfecte balans van lust.
En blijkbaar is dat ritme precies wat ze nodig heeft. Ze laat haar bovenlichaam zakken en rust met haar borsten, die al net zo mooi zijn als haar achterwerk, op mijn matras. Behendig kronkelt ze een arm tussen haar benen, waar ze al snel haar clitoris vindt. Ze kent het pad. Ze heeft het eerder bewandeld.
Ik laat me door haar sturen en volg haar subtiele instructies.
Zonder een woord van overleg versnelt het tempo. Onze bewegingen worden krachtiger, onze ademhaling intenser. Ik voel mijn knieën steeds dieper in de topper wegzakken. Het is een pittige work-out. Morgen heb ik vast spierpijn in mijn billen en bovenbenen.
Dat neem ik voor lief.
Want wie van een mooi uitzicht wil genieten, zal zich ervoor moeten inspannen.
Mijn inspanning wordt beloond.
Ik voel haar vocht aan de binnenkant van mijn dijen wanneer ze schokkend klaarkomt. Ze glijdt van mijn verlengstuk en draait zich voldaan op haar rug. Haar gezicht is rood aangelopen en ook zuidelijker zie ik dat ze gloeit.

Haar borsten wiebelen wanneer ze opzijschuift om plek voor mij te maken. Onze blikken blijven even aan elkaar haken. Dan maakt ze een klein gebaar naar de plek naast zich, en ik leg me naast haar neer. Ik zoek haar hand en leg mijn vingers om de hare. Ze knijpt zachtjes in de mijne. Haar tevreden zucht vertelt me genoeg.
Mijn voorbinddildo wijst trots naar het plafond. Glimmend. Plakkerig. Als een vlaggenstok die het hoog(s)te punt markeert.
Een kleine glimlach speelt om mijn lippen. Ik laat mijn blik nog eenmaal over de glooiingen naast me gaan. De heuvels liggen stil, haar ademhaling wordt langzaam rustiger en ook mijn eigen lichaam komt tot stilstand.

De top bereikt.
De vlag geplant.
En het uitzicht?
Adembenemend.